Pojawiłam się w bazie. Usiadłam na łóżku aż ktoś do mnie podszedł i dał mi serie zastrzyków. Zlokalizowałam Vladimira i usiadłam obok niego. Czułam jak moja rana zaczyna się zrastać. Wszystkim którzy wracają dają takie świństwa na szybsze gojenie się ran. Przez to dalej możemy walczyć nigdy do końca nie umierając. Właściwie to nigdy nie wybuchła żadna wojna pomiędzy królestwami. To jest po prostu forma rozrywki dla obu królów. Lubią patrzeć na cierpienie innych. Wygląda to mniej więcej tak:
Obaj po rozgrywce siadają przy jednym stole i wybierają bohaterów którzy następnego dnia mają się nawzajem zabijać. Ustawiają ich na liniach a rano wybrani dostają listy o uczestnictwie. Wszystkie moje listy traktuje tak samo. Gniotę a potem spalam. Nienawidzę tego.
Na mapie zostało 2 na 2. Katarina i Master z naszej drużyny i Amumu oraz Annie z przeciwnej.
- Na kogo stawiasz? - Spytałam.
- Katarina i Master.
- Biedne dzieci. - Stwierdziłam bawiąc się warkoczem. Vladimir wzruszył ramionami.
- Wiesz, że pewnie dostaniesz opieprz ?
- Niby za co?!
- Dałaś się zabić sojusznikowi. Jeszcze czegoś takiego nie widziałem. Odnoszę wrażenie, że niektórym może się to nie spodobać. - Spojrzał na ludzi w białych fartuchach siedzących przy wielkim planie mapy. Dodawali dodatkowe potwory i wzmacniali niektóre wieże.
- Było zbliżenie? W sensie na tą scenę?
- Byłaś w centrum uwagi. - Odparł a ja głośno wypuściłam powietrze z ust.
- Idziesz na piwo?
- Wiesz, że ja tam praktycznie mieszkam. - Odparł co było prawdą. Vladimir po walkach przychodził do jedynej spelunki w naszej okolicy i chlał do białego rana. Dlatego jest taki szczęśliwy. Zaczęłam machać nogami które nie dosięgały do podłogi.
Sojusznik Pokonany
Rozległo się na sali. Wszyscy z spojrzeli na mapę. Amumu z pomocą Annie zabili Mastera Yi. Szczęka mi opadła z wrażenia. Czerwone oczy Annie były ciemniejsze niż zazwyczaj. Została Katarina. Schowała się w krzakach i czekała aż oddalą się od wieży. Gdy tak się stało wyskoczyła i zaatakowała Amumu.
Zanim się obejrzeliśmy Katarina zabiła również Annie zdobywając podwójne zwycięstwo. Na jej twarzy pojawił się delikatny uśmiech. Po ogłoszeniu zwycięstwa ona również wróciła do bazy. Od razu pobiegła do Garena. Wymieniliśmy z Vladimirem spojrzenia. Czasem niezłe z nas plotkary ale tylko czasem. Czasem jest równe zawsze prawda? Piętnaście minut potem ruszyłam z Vladimirem w stronę spelunki. Słońce zaczęło już zachodzić. Otworzyłam drzwi. Od razu uderzyła w nas woń alkoholu, rzygów i potu. Swojsko. Usiedliśmy przy barku i zamówiliśmy po kuble piwa. A potem kolejne i kolejne. O około północy wyszłam zostawiając zalanego Vladimira leżącego na stole. Otworzyłam drzwi od swojej kwatery specjalną kartą. Chwiejnym ruchem opadłam na łóżko . Zaczęła się śmiać. Z tego, że jutro dostanę list, Z tego, że zostawiłam najebanego w trzy dupy Vladimira z tego, że Katarina i Garen są seryjnymi zabójcami a kiedy się spotykają zachowują się jak mięciutkie króliczki. Ze wszystkiego.
Przeciwnik Pokonany
Dwa Trupy!
Zanim się obejrzeliśmy Katarina zabiła również Annie zdobywając podwójne zwycięstwo. Na jej twarzy pojawił się delikatny uśmiech. Po ogłoszeniu zwycięstwa ona również wróciła do bazy. Od razu pobiegła do Garena. Wymieniliśmy z Vladimirem spojrzenia. Czasem niezłe z nas plotkary ale tylko czasem. Czasem jest równe zawsze prawda? Piętnaście minut potem ruszyłam z Vladimirem w stronę spelunki. Słońce zaczęło już zachodzić. Otworzyłam drzwi. Od razu uderzyła w nas woń alkoholu, rzygów i potu. Swojsko. Usiedliśmy przy barku i zamówiliśmy po kuble piwa. A potem kolejne i kolejne. O około północy wyszłam zostawiając zalanego Vladimira leżącego na stole. Otworzyłam drzwi od swojej kwatery specjalną kartą. Chwiejnym ruchem opadłam na łóżko . Zaczęła się śmiać. Z tego, że jutro dostanę list, Z tego, że zostawiłam najebanego w trzy dupy Vladimira z tego, że Katarina i Garen są seryjnymi zabójcami a kiedy się spotykają zachowują się jak mięciutkie króliczki. Ze wszystkiego. 
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz